vrijdag 29 januari 2010

Dag 5

De hond weigert de deur uit te gaan. Met de staart tussen de poten kijkt ze naar de hagelstenen en duikt in haar mandje naast de deur. Zou het aan de klimaatverandering liggen dat het nu al twee maanden ononderbroken naar winterweer is?
J. was met fiets en al omgevallen en denkt nu dat ze een whiplash heeft. Ze zat op de stoel en draaide haar hoofd van links naar rechts. 'Ging niet goed,'zei ze. Als ze donkere kringen rond haar ogen kreeg of als het bloed uit haar neus spatte, moesten we alarm slaan en de ambulance bellen. Daar is het niet meer van gekomen. De kringen bleven uit en J. is toch weer met de fiets vertrokken. En dat terwijl ze haar schedel op de stenen had voelen kletsen.

De hond is toch buiten geweest, onder druk. Nu het weer binnen is gaat het neuken op haar favoriete speeltje; een driehoekig pluchen geval ten hoogte van haar lichaam. Met een beetje fantasie lijkt het op een gezellig ander hondje. Zo te zien gieren de hormonen door haar kleine bruine lijf. Vermoedelijk zal het binnenkort loops worden.

Vandaag had ik nergens zin in. Dat kan je wel eens hebben he. Het is geen prettige stemming,
maar wat kan je eraan doen? Denken dat het ooit wel weer leuker wordt, allemaal. Wanneer weet ik nog niet. Ondertussen is de helft van mijn kies in de kauwgom gaan zitten en omdat ik er bijna de rest van de tanden op brak heb ik het verwijderd. Ha, kan ik weer een spoedafspraak regelen. Mijn tong steekt nu voortdurend in het grote gat, het is er niet van weg te slaan.

De tandartsen wonen in een werkelijk prachtig pand, het lijkt wel de hemel op aarde.
Fantastische zilvergrijze stoelen van ruimtevaartschuim of iets dergelijks.
waar je lekker in wegzakt, terwijl je aan alle kanten ergonomisch ondersteund wordt. Alles nieuw, alles onder controle.
Glazen wanden, kunst aan de muur en design meubelen in die prachtige, lichte wachtruimte.
Ik kan niet wachten tot ik er weer ben!

Ik heb zin om mijn kies te onderzoeken met de spelden die hier voor mij op tafel liggen. Kijken hoe ver ze komen. Ja, erg verstandig zal het wel niet zijn. Dus is het beter om mijn naaiwerkjes af te maken. Ik was eindelijk die schapenbontjas aan het restaureren en had nieuwe bonthaken gekocht. Volgens M. konden die verbeterd worden en hij heeft er met een hamer opgemept totdat ze totaal verbogen waren. Ik heb daarna veel harde stemgeluiden geproduceerd, gevloekt en M. verjaagd.

dag van een Mies

Geen opmerkingen:

Een reactie posten