dag met schorseneren

Schorseneren zijn vreemde dingen. Ik had ze vandaag gekocht en maakte ze schoon.
Een intensief, langdurig proces dat ongeveer een halve dag duurt.
Plakkerige, zwarte, taaie vellen moeten eraf geschrobd, om een lange, dunne, zoetachtige
wortel over te houden. De asperge voor arme mensen, noemen ze het.
Nou, het kostte 3 euro per kilo, dus een armlastig individu zal dit echt niet kopen.

Je kookt de ontvelde wortel. Eet hooguit 4 stuks, anders ontplof je.
Ik nam iets te veel, dus mijn darmen zijn momenteel overactief.
Ik ga er eens een aansteker bijhouden om te zien wat er gebeurt.
Er brak ooit brand in een stal uit, omdat een boer naast een gasvormige koe stond te roken. Mocht dit het laatste stukje tekst zijn, dan ben ik misschien in vuur opgegaan.

Schorseneren zijn nauwelijks meer te koop. Alleen bij de natuurwinkel en bij de biologische tuin, hier vlakbij. Niemand heeft tijd voor die dingen, alleen een werkloze kan dit bijzondere produkt verwerken. Ook de topinamboer, oftewel de aardpeer kent geen mens meer. Deze kun je zo in de pan bakken, dus qua tijd lukt het de drukke medemens, vol van verplichtingen wel om dit te bereiden. Alleen is deze grillig gevormde aardpeer toevallig ook nog familie van de schorseneer en heeft dezelfde knallende eigenschappen.

Ooit ga ik eens iemand te eten vragen en dit persoon beide groenten tegelijk voorzetten. Een wetenschappelijk experiment. Ik zeg niks. Ik ga het persoon daarna enkele uren observeren en kijken wat er gebeurt. Het lijkt me buitengewoon spannend en ook wil ik graag zien hoe dit mens zich gedraagt. Gaat het extra vaak nonchalant heen en weer lopen om de geur te verhullen? Moet het opeens ontzettend vaak roken en wil het dit plotseling buiten doen? Denkt het persoon dat het lijdt aan een spastische darm en wil het naar de eerste hulp? Dit is trouwens lekker vlak bij de deur, dus daar kunnen we dan samen heen, tegen die tijd.

Warempel, de eerste carnavalsgeluiden. Nu al!
Ergens in mijn buurt hoor ik hoempageluiden, en een mannenstem die praat, misschien prins carnaval wel.
Het is me niet gelukt blijvend carnaval te vieren. Ik ben niet vlot genoeg, niet lollig van aard, te serieus, te veel 'boven de rivieren' of protestant bloed. Jammer wel. Want als je mee doet kan je veel pret hebben. Dolle pret die ik nu allemaal mis. Nu zingen ze samen hard. En lachen ook nog eens, via microfoons, zodat de rest van de buurt niets hoeft te missen.
De etterballen.

Dag van een Mies